Kalendarz księżycowy: kwiecień 1940

Pełnia w kwietniu 1940 wypada w poniedziałek 22 kwietnia o 05:37 czasu polskiego. Księżyc jest wtedy w Skorpionie. Tej pełni towarzyszy półcieniowe zaćmienie Księżyca w poniedziałek 22 kwietnia o 05:25.

Nów w kwietniu 1940 wypada w niedzielę 7 kwietnia o 21:19 czasu polskiego, gdy Księżyc jest w Baranie. W nowiu Księżyca nie widać, a pierwszy sierp pojawia się wieczorem dzień lub dwa później. Temu nowiowi towarzyszy obrączkowe zaćmienie Słońca w niedzielę 7 kwietnia o 21:20.

Kwadry w kwietniu 1940: pierwsza kwadra w poniedziałek 15 kwietnia o 14:46 i ostatnia kwadra w poniedziałek 29 kwietnia o 08:49. W pierwszej kwadrze oświetlona jest prawa połowa tarczy, a w ostatniej lewa.

W kwietniu 1940 Księżyc przybywa od 8 do 21 kwietnia. To dni między nowiem a pełnią, w które oświetlona część tarczy rośnie z każdą nocą.

W kwietniu 1940 Księżyc ubywa od 1 do 6 kwietnia oraz od 23 do 30 kwietnia. To dni między pełnią a nowiem, w które oświetlona część tarczy z każdą nocą maleje.

Tak: obrączkowe zaćmienie Słońca w niedzielę 7 kwietnia o 21:20 i półcieniowe zaćmienie Księżyca w poniedziałek 22 kwietnia o 05:25. Godzina zaćmienia to moment jego największej fazy. Zaćmienie Księżyca widać wszędzie tam, gdzie Księżyc jest wtedy nad horyzontem. Półcieniowe zaćmienie tylko lekko przyciemnia tarczę Księżyca, więc gołym okiem łatwo go przeoczyć. Obrączkowe zaćmienie Słońca widać tylko w wąskim pasie, nad którym przesuwa się cień Księżyca, a na dużo większym obszarze wokół niego jako częściowe. Nie każde zaćmienie widać z Polski.